Zapoznaj się z animacją przedstawiającą embolizację tętniaka
Embolizacja to zabieg polegający na wprowadzeniu materiału zamykającego światło chorobowo zmienionych naczyń krwionośnych (malformacja naczyń mózgu), odżywiających nowotwory, jak również na zamykaniu części uszkodzonego naczynia krwionośnego, przy jednoczesnym zachowaniu przepływu krwi. Obecnie dzięki zastosowaniu nowych technologii oraz wykorzystaniu bardzo cienkich cewników istnieje możliwość zamykania patologii naczyniowej od strony naczynia krwionośnego.
Embolizacja tętniaków wewnątrzczaszkowych jest szybko rozwijającą się metodą leczenia. W wiodących ośrodkach w Stanach Zjednoczonych i w Europie Zachodniej nawet do 80% tętniaków jest leczonych tą metodą. Zdobywa ona świat, jest uważana za kolejny krok w rozwoju medycyny.
Wstępne wyniki pierwszej wieloośrodkowej próby na ochotnikach ISAT (International Subarachnoid Aneurysm Trial), opublikowane w roku 2002 pokazują znaczną przewagę embolizacji wewnątrznaczyniowej nad leczeniem operacyjnym u pacjentów z pękniętym tętniakiem. Stwierdzono, że technika endowaskularna zredukowała ryzyko względnie ciężkiego kalectwa lub zgonu o 22,6% !!. Całkowita redukcja ryzyka przy zastosowaniu metody interwencyjnej porównaniu w metodą chirurgiczną wyniosła 6.9%.
Zabieg embolizacji tętniaka, tzw. coiling, wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, pod opieką zespołu anestezjologicznego, na zabiegowej sali radiologicznej, wyposażonej w nowoczesny cyfrowy aparat rentgenowski, pozwalający na precyzyjne manipulowanie cewnikami w naczyniach mózgu. Po nakłuciu tętnicy udowej w pachwinie wprowadza się system cewników tak, aby wprowadzić końcówkę najcieńszego z nich (tzw. mikrocewnika) do tętniaka. Następna faza zabiegu to umieszczenie spirali w worku tętniaka za pomocą specjalnego zestawu cewników i popychaczy, by wytworzyć "koszyk"- rodzaj wewnętrznego wzmocnienia ściany tętniaka. Potem wprowadza się kolejne spirale, którą "uplata się" tak, aby stworzyć następną warstwę wzmacniającą ścianę tętniaka. W ten sposób powstaje kłębek wypełniający światło tętniaka. Dzięki temu krew nie wnika w osłabione miejsce naczynia.
Po ulokowaniu spiral w świetle worka tętniaka wywołują one aktywację procesu krzepnięcia, która doprowadza do powstania zakrzepu zamykającego jego światło.
Należy przy tym uważać, aby nie zablokować prawidłowego krążenia krwi w tętnicy. Tętniak jako taki pozostaje w mózgu, ale jest zabezpieczony przed krwawieniem (pęknięciem).
